-
2-etyloheksyloamina CAS: 104-75-6
2-etyloheksyloamina CAS: 104-75-6
Jest bezbarwną i przezroczystą cieczą, słabo rozpuszczalną w wodzie, rozpuszczalną w etanolu i acetonie. Łatwopalna. Niekompatybilna z silnymi utleniaczami. Jest stosowana jako półprodukt do produkcji pestycydów, barwników, pigmentów, surfaktantów i insektycydów. Może być również stosowana do produkcji stabilizatorów, konserwantów, emulgatorów itp. Metoda otrzymywania polega na reakcji 2-etyloheksanolu z amoniakiem. W tym samym zestawie kotłów wsadowych można wytwarzać rotacyjnie 2-etyloheksyloaminę, di(2-etyloheksylo)aminę i tris(2-etyloheksylo)aminę. -
p-Toluenosulfonamid CAS 70-55-3
p-Toluenosulfonamid, znany również jako 4-toluenosulfonamid, p-sulfonamid, tolueno-4-sulfonamid, toluenosulfonamid, p-sulfamoiltoluen, jest białym kryształem w postaci płatków lub liści, stosowanym do syntezy chloraminy-T i chloramfenikolu, barwników fluorescencyjnych, produkcji plastyfikatorów, żywic syntetycznych, powłok, środków dezynfekujących i wybielaczy do obróbki drewna itp.
p-Toluenosulfonamid to doskonały stały plastyfikator do tworzyw termoutwardzalnych, odpowiedni do żywic fenolowych, melaminowych, mocznikowo-formaldehydowych, poliamidowych i innych żywic. Niewielka ilość mieszanki może poprawić przetwarzalność, równomierne utwardzanie i nadać produktowi dobry połysk. P-Toluenosulfonamid nie ma działania zmiękczającego, jak plastyfikatory ciekłe, jest niekompatybilny z polichlorkiem winylu i kopolimerami chlorku winylu oraz częściowo kompatybilny z octanem celulozy, octanomaślanem celulozy i azotanem celulozy.
Metoda produkcji polega na dodaniu części wody HN3 do zbiornika reakcyjnego, dodaniu chlorku p-toluenosulfonylu, mieszając, a temperatura naturalnie wzrasta powyżej 50°C. Po obniżeniu temperatury dodaje się pozostałą wodę amoniakalną. Reakcję prowadzi się w temperaturze 85–9°C (Chemicalbook) przez 0,5 godziny. Reakcja kończy się, gdy pH osiągnie wartość 8–9. Schłodzić do 20°C, przefiltrować i przemyć placek filtracyjny wodą, aby uzyskać surowy produkt. Produkt jest następnie odbarwiany węglem aktywnym, rozpuszczany w alkaliach, oddzielany kwasem, filtrowany i suszony w celu uzyskania produktu.
-
Chlorek tosylu CAS 98-59-9
Chlorek tosylu CAS 98-59-9
Chlorek tosylu (TsCl), jako czysty produkt chemiczny, jest szeroko stosowany w przemyśle barwników, farmaceutycznym i pestycydów. W przemyśle barwników jest on używany głównie do produkcji półproduktów do barwników dyspersyjnych, lodowych i kwasowych; w przemyśle farmaceutycznym jest używany głównie do produkcji sulfonamidów, mesulfonianów itp.; w przemyśle pestycydów jest stosowany głównie do produkcji mezotrionu, sulfotrionu, czystego metalaksylu itp. Wraz z ciągłym rozwojem przemysłu barwników, farmaceutycznego i pestycydów, międzynarodowe zapotrzebowanie na ten produkt rośnie z dnia na dzień.
Istnieją dwa główne tradycyjne procesy otrzymywania TsCl: 1. Jest on wytwarzany przez bezpośrednie chlorowanie kwasowe toluenu i nadmiaru kwasu chlorosulfonowego w niskiej temperaturze. Ta metoda wytwarza chlorek o-toluenosulfonylu o wysokiej zawartości, a chlorek p-toluenosulfonylu jest jego produktem ubocznym, a oba są trudne do rozdzielenia i zużywają dużo energii; 2. Toluen i kwas chlorosulfonowy są bezpośrednio chlorowane nadmiarem kwasu chlorosulfonowego w obecności pewnych soli i w określonej temperaturze. Chociaż ta metoda ma wyższy wskaźnik produktu w postaci chlorku toluenosulfonylu, wskaźnik oczyszczania Metoda jest łatwa i zużywa mało energii. Jednak ze względu na stosunkowo wysoką temperaturę reakcji oddzielony olej sulfonowany zawiera wysokie stężenie sulfonów i ma niską wartość wykorzystania. Rzeczywista całkowita wydajność wynosi tylko około 70% w Chemicalbook. Ponadto obie metody mają wysokie zużycie surowca w postaci kwasu chlorosulfonowego, a wytwarzany odpadowy kwas siarkowy jest zbyt rozcieńczony, co nie sprzyja przemysłowemu wykorzystaniu i oczyszczaniu. Istnieją również doniesienia o ulepszeniu tej metody. Po pierwsze, chlorek p-toluenosulfonylu w mieszaninie reakcyjnej ulega pełnej krystalizacji w określonych warunkach, a cząstki kryształów powiększają się. Do usunięcia chlorku p-toluenosulfonylu z mieszaniny stosuje się metodę bezpośredniej filtracji bez hydrolizy. Obecnie jednak występują pewne trudności w doborze sprzętu przemysłowego, a inwestycje są wysokie. Ulepszony proces: wybrano odpowiednie katalizatory i inne optymalne warunki procesu.
Chlorek tosylu (TsCl) to biały, płatkowaty kryształ o temperaturze topnienia 69-71°C. Jest ważnym półproduktem w syntezie leków organicznych i jest stosowany głównie w syntezie chloramfenikolu, chloramfenikolu T, tiamfenikolu i innych leków.
-
Chlorek benzylu CAS: 100-44-7
Chlorek benzylu CAS: 100-44-7
Chlorek benzylu, znany również jako chlorek benzylu i chlorek toluenu, to bezbarwna ciecz o silnym, ostrym zapachu. Miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi, takimi jak chloroform, etanol i eter. Jest nierozpuszczalny w wodzie, ale może odparować z parą wodną. Jego para wodna podrażnia błony śluzowe oczu i jest silnym gazem łzawiącym. Jednocześnie chlorek benzylu jest również półproduktem w syntezie organicznej i jest szeroko stosowany w syntezie barwników, pestycydów, syntetycznych substancji zapachowych, detergentów, plastyfikatorów i leków.
Aplikacje
Chlorek benzylu ma szerokie zastosowanie w przemyśle. Jest stosowany głównie w pestycydach, lekach, przyprawach, barwnikach i syntetycznych substancjach pomocniczych. Służy do opracowywania i produkcji benzaldehydu, ftalanu butylobenzylu, aniliny, foksymu i chlorku benzylu. Penicyliny, alkoholu benzylowego, fenyloacetonitrylu, kwasu fenylooctowego i innych produktów. Chlorek benzylu należy do grupy związków drażniących, halogenków benzylu. W zakresie pestycydów, może on nie tylko bezpośrednio syntetyzować fungicydy fosforoorganiczne Daifengjing i Isidifangjing Chemicalbook, ale także może być wykorzystywany jako ważny surowiec do wielu innych produktów pośrednich, takich jak synteza fenyloacetonitrylu, chlorku benzoilu, m-fenoksybenzaldehydu itp. Ponadto chlorek benzylu jest szeroko stosowany w medycynie, przyprawach, barwnikach, żywicach syntetycznych itp. Jest ważnym produktem pośrednim w produkcji chemicznej i farmaceutycznej. Z kolei odpady ciekłe lub odpady wytwarzane przez przedsiębiorstwa w procesie produkcyjnym nieuchronnie zawierają dużą ilość produktów pośrednich chlorku benzylu.
Właściwości chemiczne:
Bezbarwna i przezroczysta ciecz o silnym, ostrym zapachu. Wywołuje łzawienie. Rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak eter, alkohol, chloroform itp., nierozpuszczalny w wodzie, ale może odparować z parą wodną.
-
N-izopropylohydroksyloamina CAS: 5080-22-8
N-Izopropylohydroksyloamina jest bezbarwną cieczą o silnym zapachu amoniaku.
- Rozpuszcza się w wodzie i większości rozpuszczalników organicznych, ale jest nierozpuszczalny w rozpuszczalnikach niepolarnych.
- Jest nukleofilem, który reaguje addycyjnie ze związkami takimi jak estry, aldehydy i ketony.
używać:
- N-izopropylohydroksyloamina jest stosowana głównie w reakcjach syntezy organicznej, szczególnie jako odczynnik aminowy.
- Może być stosowany do syntezy produktów aminowania aldehydów, ketonów i estrów oraz brać udział w niektórych reakcjach cyklizacji.
- Można go również stosować jako odczynnik redukujący w reakcjach redukcji w syntezie organicznej.
Sposób przygotowania:
- Powszechnie stosowaną metodą otrzymywania N-izopropylohydroksyloaminy jest przeprowadzenie reakcji amidowania alkoholu izopropylowego w celu uzyskania N-izopropyloizopropyloamidu, a następnie poddanie go działaniu amoniaku w celu wytworzenia N-izopropylohydroksyloaminy.
Informacje dotyczące bezpieczeństwa:
- N-izopropylohydroksyloamina jest substancją żrącą, która może powodować podrażnienia i oparzenia w kontakcie ze skórą i oczami.
- Podczas użytkowania należy nosić rękawice ochronne, okulary ochronne i inny sprzęt ochrony osobistej.
- Stosować w dobrze wentylowanym pomieszczeniu i unikać wdychania oparów.
-
2,6-dimetyloanilina CAS 87-62-7
2,6-dimetyloanilina to lekko żółtawa ciecz o gęstości względnej 0,973. Jest nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszcza się w alkoholu, eterze i kwasie solnym.
Drogi syntezy 2,6-dimetyloaniliny obejmują głównie metodę aminolizy 2,6-dimetylofenolu, metodę alkilowania o-metyloaniliny, metodę metylacji aniliny, metodę nitrowania disulfonowania m-ksylenu i metodę redukcji disulfonowania m-ksylenu.
Produkt ten jest ważnym półproduktem w produkcji pestycydów i leków, a także może być wykorzystywany jako surowiec do produkcji produktów chemicznych, takich jak barwniki. Łatwopalny w otwartym ogniu; reaguje z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze.
-
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
.
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
Jest bezbarwną, oleistą cieczą. Barwa pogłębia się pod wpływem światła i powietrza. Słabo rozpuszcza się w wodzie, rozpuszcza się w etanolu, eterze, benzenie i roztworach kwasów.
2,4-dimetyloanilinę otrzymuje się przez nitrowanie m-ksylenu, w wyniku czego otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen i 2,6-dimetylonitrobenzen. Po destylacji otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen. Produkt otrzymuje się przez katalityczną redukcję uwodornienia benzenu. Stosowany jako półprodukt do produkcji pestycydów, leków i barwników. Produkt łatwopalny w otwartym ogniu; działa z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze. Podczas przechowywania i transportu magazyn powinien być wentylowany i suchy w niskiej temperaturze; przechowywać oddzielnie od kwasów, utleniaczy i dodatków do żywności.
-
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
Wygląd to przezroczysta ciecz. Nierozpuszczalna w wodzie i o mniejszej gęstości niż woda. Dlatego unosi się na powierzchni wody. Kontakt może powodować podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych. Może być toksyczny po spożyciu, wdychaniu lub wchłonięciu przez skórę.
Stosowany do wytwarzania innych chemikaliów. Wykorzystywany głównie w środkach konserwujących, dodatkach do paliw, bakteriobójcach, ekstrahentach metali rzadkich, dyspergatorach pigmentów, odczynnikach flotacyjnych minerałów, surowcach kosmetycznych itp.
Warunki przechowywania: Przechowywać w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętym pojemniku lub butli. Trzymać z dala od niekompatybilnych materiałów, źródeł zapłonu i osób nieprzeszkolonych. Zabezpieczyć i oznaczyć miejsce przechowywania. Chronić pojemniki/butle przed uszkodzeniami mechanicznymi.
-
Trietyloamina CAS: 121-44-8
Trietyloamina (wzór cząsteczkowy: C6H15N), znana również jako N,N-dietyloetyloamina, jest najprostszą homotrójpodstawioną aminą trzeciorzędową i posiada typowe właściwości amin trzeciorzędowych, w tym tworzenie soli, utlenianie i trietyloaminę (według Chemicalbooka). Test (reakcja Hisberga) nie wykazał reakcji. Ma postać bezbarwnej do jasnożółtej, przezroczystej cieczy o silnym zapachu amoniaku, lekko dymiącej w powietrzu. Słabo rozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w etanolu i eterze. Roztwór wodny ma odczyn zasadowy. Toksyczna i silnie drażniąca.
Można ją uzyskać poprzez reakcję etanolu i amoniaku w obecności wodoru w reaktorze wyposażonym w katalizator miedziowo-niklowo-glinowy w warunkach ogrzewania (190 ± 2°C i 165 ± 2°C). W wyniku reakcji powstaje również monoetyloamina i dietyloamina. Po kondensacji produkt jest spryskiwany etanolem i absorbowany w celu uzyskania surowej trietyloaminy. Ostatecznie, po separacji, odwodnieniu i frakcjonowaniu, otrzymuje się czystą trietyloaminę.
Trietyloaminę można stosować jako rozpuszczalnik i surowiec w przemyśle syntezy organicznej, a także do produkcji leków, pestycydów, inhibitorów polimeryzacji, paliw wysokoenergetycznych, środków gumujących itp.
-
Chloroaceton CAS: 78-95-5
Chloroaceton CAS: 78-95-5
Występuje jako bezbarwna ciecz o ostrym zapachu. Rozpuszcza się w wodzie, etanolu, eterze i chloroformie. Stosowany w syntezie organicznej do produkcji leków, pestycydów, przypraw, barwników itp.
Istnieje wiele metod syntezy chloroacetonu. Metoda chlorowania acetonu jest obecnie główną metodą stosowaną w produkcji krajowej. Chloroaceton otrzymuje się poprzez chlorowanie acetonu w obecności węglanu wapnia, środka wiążącego kwasy. Dodaj aceton i węglan wapnia do reaktora w określonym stosunku, mieszaj do uzyskania zawiesiny i ogrzewaj do wrzenia. Po zakończeniu ogrzewania, przepuszczaj gazowy chlor przez około 3 do 4 godzin, a następnie dodaj wodę, aby rozpuścić powstały chlorek wapnia. Warstwę oleju zbiera się, a następnie przemywa, odwadnia i destyluje, aby uzyskać produkt chloroacetonowy.
Charakterystyka magazynowania i transportu chloroacetonu
Magazyn jest wentylowany i suszony w niskiej temperaturze, zabezpieczony przed otwartym ogniem i wysokimi temperaturami, a także składowany i transportowany oddzielnie od surowców spożywczych i środków utleniających.
Warunki przechowywania: 2-8°C -
Glikol propylenowy CAS:57-55-6
Nazwa naukowa glikolu propylenowego to „1,2-propanodiol”. Racemat jest higroskopijną, lepką cieczą o lekko pikantnym smaku. Miesza się z wodą, acetonem, octanem etylu i chloroformem oraz rozpuszcza się w eterze. Rozpuszcza się w wielu olejkach eterycznych, ale nie miesza się z eterem naftowym, parafiną i smarem. Jest stosunkowo odporny na ciepło i światło, a także bardziej stabilny w niskich temperaturach. Glikol propylenowy może być utleniany w wysokich temperaturach do aldehydu propionowego, kwasu mlekowego, kwasu pirogronowego i kwasu octowego.
Glikol propylenowy jest diolem i ma właściwości typowych alkoholi. Reaguje z kwasami organicznymi i nieorganicznymi, tworząc monoestry lub diestry. Reaguje z tlenkiem propylenu, tworząc eter. Reaguje z halogenowodorem, tworząc halohydryny. Reaguje z aldehydem octowym, tworząc metylodioksolan.
Jako środek bakteriostatyczny, glikol propylenowy jest podobny do etanolu, a jego skuteczność w hamowaniu rozwoju pleśni jest podobna do gliceryny i nieco niższa niż etanolu. Glikol propylenowy jest powszechnie stosowany jako plastyfikator w wodnych powłokach. Mieszanina z wodą w równych proporcjach może opóźniać hydrolizę niektórych leków i zwiększać stabilność preparatów.
Bezbarwna, lepka i stabilna ciecz absorbująca wodę, praktycznie bezsmakowa i bezwonna. Mieszalna z wodą, etanolem i różnymi rozpuszczalnikami organicznymi. Stosowana jako surowiec do produkcji żywic, plastyfikatorów, surfaktantów, emulgatorów i demulgatorów, a także środków przeciw zamarzaniu i nośników ciepła.
-
Kwas benzoesowy CAS:65-85-0
Kwas benzoesowy, znany również jako kwas benzoesowy, ma wzór sumaryczny C6H5COOH. Jest to najprostszy kwas aromatyczny, w którym grupa karboksylowa jest bezpośrednio połączona z atomem węgla pierścienia benzenowego. Jest to związek powstały przez zastąpienie wodoru w pierścieniu benzenowym grupą karboksylową (-COOH). Ma postać bezbarwnych, bezwonnych, łuszczących się kryształów. Temperatura topnienia wynosi 122,13°C, temperatura wrzenia 249°C, a gęstość względna 1,2659 (15/4°C). Sublimuje szybko w temperaturze 100°C, a jego pary są silnie drażniące i mogą łatwo wywołać kaszel po wdychaniu. Słabo rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak etanol, eter, chloroform, benzen, toluen, dwusiarczek węgla, czterochlorek węgla i sosna. Chemicalbook oszczędza paliwo. Występuje powszechnie w naturze w postaci wolnego kwasu, estru lub jego pochodnych. Na przykład, występuje w postaci wolnego kwasu i estru benzylowego w gumie benzoesowej; występuje w postaci wolnej w liściach i korze łodyg niektórych roślin; występuje w zapachu. Występuje w postaci estru metylowego lub estru benzylowego w olejkach eterycznych; występuje w postaci pochodnej kwasu hipurowego w moczu koni. Kwas benzoesowy jest słabym kwasem, mocniejszym niż kwasy tłuszczowe. Mają podobne właściwości chemiczne i mogą tworzyć sole, estry, halogenki kwasowe, amidy, bezwodniki kwasowe itp. i nie utleniają się łatwo. Reakcja substytucji elektrofilowej może zachodzić na pierścieniu benzenowym kwasu benzoesowego, wytwarzając głównie produkty meta-substytucji.
Kwas benzoesowy jest często stosowany jako lek lub środek konserwujący. Hamuje wzrost grzybów, bakterii i pleśni. W medycynie jest zazwyczaj stosowany na skórę w leczeniu chorób skóry, takich jak grzybica. Wykorzystywany jest w przemyśle włókien syntetycznych, żywic, powłok, gumy i tytoniu. Początkowo kwas benzoesowy był wytwarzany przez karbonizację gumy benzoesowej lub hydrolizę kwasu benzoesowego wodą alkaliczną. Można go również wytwarzać przez hydrolizę kwasu hipurowego. W przemyśle kwas benzoesowy jest wytwarzany przez utlenianie toluenu na powietrzu w obecności katalizatorów, takich jak kobalt i mangan; lub przez hydrolizę i dekarboksylację bezwodnika ftalowego. Kwas benzoesowy i jego sól sodowa mogą być stosowane jako środki przeciwbakteryjne w lateksie, paście do zębów, dżemach i innych produktach spożywczych, a także jako zaprawy do barwienia i drukowania.
