-
p-fenylenodiamina CAS 106-50-3
p-fenylenodiamina (ang. p-fenylenodiamina), znana również jako Ursi D, jest jedną z najprostszych diamin aromatycznych. Czysty produkt ma barwę od białej do lawendowej, która pod wpływem powietrza zmienia kolor na fioletowy lub ciemnobrązowy.
kolor. Słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, rozpuszczalny w etanolu, eterze, chloroformie i benzenie.
Może być stosowana do przygotowywania barwników azowych, polimerów wielkocząsteczkowych, a także do produkcji barwników do futer, przeciwutleniaczy do gumy i fotowywoływaczy. Jest stosowana głównie do barwników aramidowych, azowych, siarkowych i kwasowych, a także jako czerń do futer D. Produkcja Mao Pi Black DB, Mao Pi Brown N2 oraz przeciwutleniaczy do gumy DNP, DOP i MB (Chemicalbook). Jest również stosowana jako surowiec do produkcji kosmetycznych farb do włosów Ursi serii D, inhibitorów polimeryzacji benzyny i wywoływaczy. Jako barwnik chemiczny, p-fenylenodiamina jest obecnie dopuszczona do stosowania w produkcji farb do włosów, ale istnieją wyraźne ograniczenia dotyczące jej ilości.
Otrzymuje się ją poprzez redukcję p-nitroaniliny proszkiem żelaza w środowisku kwaśnym. Wsyp proszek żelaza do kwasu solnego, ogrzej do 90°C i dodawaj p-nitroanilinę, mieszając. Po zakończeniu dodawania, reaguj w temperaturze 95-100°C przez 0,5 godziny, a następnie dodawaj kroplami stężony kwas solny, aby zakończyć reakcję redukcji (Chemicalbook). Po ochłodzeniu zobojętniamy nasyconym roztworem węglanu sodu do pH 7-8, gotujemy i filtrujemy na gorąco, a następnie przemywamy placek filtracyjny gorącą wodą. Połącz filtrat z płynem po przemyciu, zagęszczamy pod zmniejszonym ciśnieniem, krystalizujemy przez chłodzenie lub destylujemy pod zmniejszonym ciśnieniem, aby uzyskać p-fenylenodiaminę z wydajnością 95%.
-
1,2-dichloroetan CAS 107-06-2
1,2-dichloroetan to bezbarwna, przezroczysta, oleista ciecz o zapachu chloroformu i słodkim smaku. Rozpuszcza się w wodzie około 120 razy, miesza się z etanolem, chloroformem i eterem. Rozpuszcza oleje i smary, tłuszcze i parafinę.
Stosowane są głównie do produkcji chlorku winylu, kwasu szczawiowego i etylenodiaminy, a także jako rozpuszczalniki, środki do fumigacji zboża, detergenty, środki ekstrakcyjne, środki odtłuszczające metale itp.
metoda produkcji:
1. Metoda bezpośredniej syntezy etylenu i chloru: chlorowanie etylenu i chloru w środowisku 1,2-dichloroetanu w celu wytworzenia surowego dichloroetanu i niewielkiej ilości polichlorków, dodanie zasady i błyskawiczne odparowanie w celu usunięcia substancji kwaśnych i niektórych substancji o wysokiej temperaturze wrzenia, przemycie wodą do odczynu obojętnego, odwodnienie azeotropowe i destylacja w celu uzyskania produktu końcowego. 2. Metoda oksychlorowania etylenu: etylen jest bezpośrednio chlorowany chlorem w celu utworzenia dichloroetanu. Chlorowodór odzyskany podczas krakingu dichloroetanu w celu produkcji chlorku winylu, gaz zawierający tlen (powietrze) oraz etylen podgrzany do temperatury 150-200°C przepuszcza się przez katalizator chlorek miedzi naniesiony na tlenek glinu pod ciśnieniem 0,0683-0,1033 MPa, reaguje w temperaturze 200-250°C, a surowy produkt schładza się (skraplając większość trichloroacetaldehydu i część wody), poddaje działaniu ciśnienia i rafinuje, aby uzyskać produkt dichloroetanowy. 3. Metoda bezpośredniego chlorowania etylenu z gazu krakingowego ropy naftowej lub pieca koksowniczego. Ponadto 1,2-dichloroetan jest również produktem ubocznym w produkcji chloroetanolu i tlenku etylenu.
-
Chlorek sodu CAS 7647-14-5
Chlorek sodu jest głównym składnikiem soli kuchennej i kamiennej. Jest związkiem jonowym i ma postać bezbarwnego i przezroczystego kryształu sześciennego. Tlenek sodu występuje w dużych ilościach w wodzie morskiej i naturalnych słonych jeziorach. Może być używany do produkcji chloru, wodoru, kwasu solnego, wodorotlenku sodu, chloranu, podchlorynu, proszku wybielającego i metalicznego sodu. Jest ważnym surowcem chemicznym; Chemicalbook może być stosowany w żywności, do przyprawiania i marynowania ryb, mięsa i warzyw, a także do wysalania mydła i garbowania skóry itp.; wysoce rafinowany chlorek sodu może być używany do wytwarzania soli fizjologicznej do leczenia klinicznego i eksperymentów fizjologicznych, takich jak utrata sodu, utrata wody, utrata krwi itp. Chlorek sodu można wytwarzać przez zagęszczanie krystalicznej wody morskiej lub naturalnej słonej wody jeziornej lub słonej wody studziennej.
Chlorek sodu to ważny surowiec chemiczny do otrzymywania chloru gazowego, sodu metalicznego, sody kaustycznej, sody kalcynowanej i innych substancji. Jest szeroko stosowany w barwnikach, ceramice, metalurgii, garbarstwie, mydle, chłodnictwie itp. W chemii analitycznej chlorek sodu jest odczynnikiem do oznaczania fluoru i krzemianów oraz odczynnikiem wzorcowym do kalibracji azotanu srebra.
Chlorek sodu jest ważną matrycą utrzymującą objętość płynu pozakomórkowego. Ma również pewien wpływ regulacyjny na równowagę kwasowo-zasadową płynów ustrojowych. Jest również jednym z ważnych czynników utrzymujących napięcie nerwowo-mięśniowe. Stosowany jest głównie w profilaktyce i leczeniu zespołu hiponatremicznego, odwodnienia z niedoboru sodu (takiego jak oparzenia, biegunka, wstrząs itp.), udaru cieplnego itp.; stosowany zewnętrznie do przemywania oczu, nosa, ran itp.; dożylne wstrzyknięcie 10% hipertonicznego roztworu chlorku sodu może pobudzać perystaltykę przewodu pokarmowego i poprawiać funkcje trawienne.
-
Morfolina CAS 110-91-8
Morfolina, znana również jako 1,4-oksazacykloheksan i tlenek dietylenoiminy, jest bezbarwną, alkaliczną, oleistą cieczą o zapachu amoniaku i higroskopijności. Może parować z parą wodną i jest mieszalna z wodą. Rozpuszcza się w acetonie, benzenie, eterze, pentanie, metanolu, etanolu, czterochlorku węgla, glikolu propylenowym i innych rozpuszczalnikach organicznych.
Morfolina zawiera drugorzędowe grupy aminowe i wykazuje wszystkie typowe właściwości reakcji drugorzędowych grup aminowych. Reaguje z kwasami nieorganicznymi, tworząc sole, z kwasami organicznymi, tworząc sole lub amidy, a także może przeprowadzać reakcje alkilowania. Może również reagować z tlenkiem etylenu, ketonami lub przechodzić reakcje Willgerodta.
Ze względu na unikalne właściwości chemiczne morfoliny, stała się ona jednym z wysokojakościowych produktów petrochemicznych o ważnych zastosowaniach komercyjnych. Może być stosowana do produkcji przyspieszaczy wulkanizacji gumy, inhibitorów rdzy, środków antykorozyjnych i środków czyszczących, takich jak NOBS, DTOS i MDS, środków odkamieniających, środków przeciwbólowych, środków znieczulających miejscowo, środków uspokajających, środków pobudzających układ oddechowy i układ naczyniowy, surfaktantów, wybielaczy optycznych, środków konserwujących owoce, środków pomocniczych do drukowania i barwienia tekstyliów itp. w gumie, medycynie, pestycydach, barwnikach, powłokach itp. Przemysł ma szeroki zakres zastosowań. W medycynie jest wykorzystywana do produkcji wielu ważnych leków, takich jak morfolina, wirospiryna, ibuprofen, afrodyzjaki, naproksen, diklofenak, fenylooctan sodu itp.
-
2-etyloheksyloamina CAS: 104-75-6
2-etyloheksyloamina CAS: 104-75-6
Jest bezbarwną i przezroczystą cieczą, słabo rozpuszczalną w wodzie, rozpuszczalną w etanolu i acetonie. Łatwopalna. Niekompatybilna z silnymi utleniaczami. Jest stosowana jako półprodukt do produkcji pestycydów, barwników, pigmentów, surfaktantów i insektycydów. Może być również stosowana do produkcji stabilizatorów, konserwantów, emulgatorów itp. Metoda otrzymywania polega na reakcji 2-etyloheksanolu z amoniakiem. W tym samym zestawie kotłów wsadowych można wytwarzać rotacyjnie 2-etyloheksyloaminę, di(2-etyloheksylo)aminę i tris(2-etyloheksylo)aminę. -
p-Toluenosulfonamid CAS 70-55-3
p-Toluenosulfonamid, znany również jako 4-toluenosulfonamid, p-sulfonamid, tolueno-4-sulfonamid, toluenosulfonamid, p-sulfamoiltoluen, jest białym kryształem w postaci płatków lub liści, stosowanym do syntezy chloraminy-T i chloramfenikolu, barwników fluorescencyjnych, produkcji plastyfikatorów, żywic syntetycznych, powłok, środków dezynfekujących i wybielaczy do obróbki drewna itp.
p-Toluenosulfonamid to doskonały stały plastyfikator do tworzyw termoutwardzalnych, odpowiedni do żywic fenolowych, melaminowych, mocznikowo-formaldehydowych, poliamidowych i innych żywic. Niewielka ilość mieszanki może poprawić przetwarzalność, równomierne utwardzanie i nadać produktowi dobry połysk. P-Toluenosulfonamid nie ma działania zmiękczającego, jak plastyfikatory ciekłe, jest niekompatybilny z polichlorkiem winylu i kopolimerami chlorku winylu oraz częściowo kompatybilny z octanem celulozy, octanomaślanem celulozy i azotanem celulozy.
Metoda produkcji polega na dodaniu części wody HN3 do zbiornika reakcyjnego, dodaniu chlorku p-toluenosulfonylu, mieszając, a temperatura naturalnie wzrasta powyżej 50°C. Po obniżeniu temperatury dodaje się pozostałą wodę amoniakalną. Reakcję prowadzi się w temperaturze 85–9°C (Chemicalbook) przez 0,5 godziny. Reakcja kończy się, gdy pH osiągnie wartość 8–9. Schłodzić do 20°C, przefiltrować i przemyć placek filtracyjny wodą, aby uzyskać surowy produkt. Produkt jest następnie odbarwiany węglem aktywnym, rozpuszczany w alkaliach, oddzielany kwasem, filtrowany i suszony w celu uzyskania produktu.
-
Chlorek tosylu CAS 98-59-9
Chlorek tosylu CAS 98-59-9
Chlorek tosylu (TsCl), jako czysty produkt chemiczny, jest szeroko stosowany w przemyśle barwników, farmaceutycznym i pestycydów. W przemyśle barwników jest on używany głównie do produkcji półproduktów do barwników dyspersyjnych, lodowych i kwasowych; w przemyśle farmaceutycznym jest używany głównie do produkcji sulfonamidów, mesulfonianów itp.; w przemyśle pestycydów jest stosowany głównie do produkcji mezotrionu, sulfotrionu, czystego metalaksylu itp. Wraz z ciągłym rozwojem przemysłu barwników, farmaceutycznego i pestycydów, międzynarodowe zapotrzebowanie na ten produkt rośnie z dnia na dzień.
Istnieją dwa główne tradycyjne procesy otrzymywania TsCl: 1. Jest on wytwarzany przez bezpośrednie chlorowanie kwasowe toluenu i nadmiaru kwasu chlorosulfonowego w niskiej temperaturze. Ta metoda wytwarza chlorek o-toluenosulfonylu o wysokiej zawartości, a chlorek p-toluenosulfonylu jest jego produktem ubocznym, a oba są trudne do rozdzielenia i zużywają dużo energii; 2. Toluen i kwas chlorosulfonowy są bezpośrednio chlorowane nadmiarem kwasu chlorosulfonowego w obecności pewnych soli i w określonej temperaturze. Chociaż ta metoda ma wyższy wskaźnik produktu w postaci chlorku toluenosulfonylu, wskaźnik oczyszczania Metoda jest łatwa i zużywa mało energii. Jednak ze względu na stosunkowo wysoką temperaturę reakcji oddzielony olej sulfonowany zawiera wysokie stężenie sulfonów i ma niską wartość wykorzystania. Rzeczywista całkowita wydajność wynosi tylko około 70% w Chemicalbook. Ponadto obie metody mają wysokie zużycie surowca w postaci kwasu chlorosulfonowego, a wytwarzany odpadowy kwas siarkowy jest zbyt rozcieńczony, co nie sprzyja przemysłowemu wykorzystaniu i oczyszczaniu. Istnieją również doniesienia o ulepszeniu tej metody. Po pierwsze, chlorek p-toluenosulfonylu w mieszaninie reakcyjnej ulega pełnej krystalizacji w określonych warunkach, a cząstki kryształów powiększają się. Do usunięcia chlorku p-toluenosulfonylu z mieszaniny stosuje się metodę bezpośredniej filtracji bez hydrolizy. Obecnie jednak występują pewne trudności w doborze sprzętu przemysłowego, a inwestycje są wysokie. Ulepszony proces: wybrano odpowiednie katalizatory i inne optymalne warunki procesu.
Chlorek tosylu (TsCl) to biały, płatkowaty kryształ o temperaturze topnienia 69-71°C. Jest ważnym półproduktem w syntezie leków organicznych i jest stosowany głównie w syntezie chloramfenikolu, chloramfenikolu T, tiamfenikolu i innych leków.
-
Chlorek benzylu CAS: 100-44-7
Chlorek benzylu CAS: 100-44-7
Chlorek benzylu, znany również jako chlorek benzylu i chlorek toluenu, to bezbarwna ciecz o silnym, ostrym zapachu. Miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi, takimi jak chloroform, etanol i eter. Jest nierozpuszczalny w wodzie, ale może odparować z parą wodną. Jego para wodna podrażnia błony śluzowe oczu i jest silnym gazem łzawiącym. Jednocześnie chlorek benzylu jest również półproduktem w syntezie organicznej i jest szeroko stosowany w syntezie barwników, pestycydów, syntetycznych substancji zapachowych, detergentów, plastyfikatorów i leków.
Aplikacje
Chlorek benzylu ma szerokie zastosowanie w przemyśle. Jest stosowany głównie w pestycydach, lekach, przyprawach, barwnikach i syntetycznych substancjach pomocniczych. Służy do opracowywania i produkcji benzaldehydu, ftalanu butylobenzylu, aniliny, foksymu i chlorku benzylu. Penicyliny, alkoholu benzylowego, fenyloacetonitrylu, kwasu fenylooctowego i innych produktów. Chlorek benzylu należy do grupy związków drażniących, halogenków benzylu. W zakresie pestycydów, może on nie tylko bezpośrednio syntetyzować fungicydy fosforoorganiczne Daifengjing i Isidifangjing Chemicalbook, ale także może być wykorzystywany jako ważny surowiec do wielu innych produktów pośrednich, takich jak synteza fenyloacetonitrylu, chlorku benzoilu, m-fenoksybenzaldehydu itp. Ponadto chlorek benzylu jest szeroko stosowany w medycynie, przyprawach, barwnikach, żywicach syntetycznych itp. Jest ważnym produktem pośrednim w produkcji chemicznej i farmaceutycznej. Z kolei odpady ciekłe lub odpady wytwarzane przez przedsiębiorstwa w procesie produkcyjnym nieuchronnie zawierają dużą ilość produktów pośrednich chlorku benzylu.
Właściwości chemiczne:
Bezbarwna i przezroczysta ciecz o silnym, ostrym zapachu. Wywołuje łzawienie. Rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak eter, alkohol, chloroform itp., nierozpuszczalny w wodzie, ale może odparować z parą wodną.
-
N-izopropylohydroksyloamina CAS: 5080-22-8
N-Izopropylohydroksyloamina jest bezbarwną cieczą o silnym zapachu amoniaku.
- Rozpuszcza się w wodzie i większości rozpuszczalników organicznych, ale jest nierozpuszczalny w rozpuszczalnikach niepolarnych.
- Jest nukleofilem, który reaguje addycyjnie ze związkami takimi jak estry, aldehydy i ketony.
używać:
- N-izopropylohydroksyloamina jest stosowana głównie w reakcjach syntezy organicznej, szczególnie jako odczynnik aminowy.
- Może być stosowany do syntezy produktów aminowania aldehydów, ketonów i estrów oraz brać udział w niektórych reakcjach cyklizacji.
- Można go również stosować jako odczynnik redukujący w reakcjach redukcji w syntezie organicznej.
Sposób przygotowania:
- Powszechnie stosowaną metodą otrzymywania N-izopropylohydroksyloaminy jest przeprowadzenie reakcji amidowania alkoholu izopropylowego w celu uzyskania N-izopropyloizopropyloamidu, a następnie poddanie go działaniu amoniaku w celu wytworzenia N-izopropylohydroksyloaminy.
Informacje dotyczące bezpieczeństwa:
- N-izopropylohydroksyloamina jest substancją żrącą, która może powodować podrażnienia i oparzenia w kontakcie ze skórą i oczami.
- Podczas użytkowania należy nosić rękawice ochronne, okulary ochronne i inny sprzęt ochrony osobistej.
- Stosować w dobrze wentylowanym pomieszczeniu i unikać wdychania oparów.
-
2,6-dimetyloanilina CAS 87-62-7
2,6-dimetyloanilina to lekko żółtawa ciecz o gęstości względnej 0,973. Jest nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszcza się w alkoholu, eterze i kwasie solnym.
Drogi syntezy 2,6-dimetyloaniliny obejmują głównie metodę aminolizy 2,6-dimetylofenolu, metodę alkilowania o-metyloaniliny, metodę metylacji aniliny, metodę nitrowania disulfonowania m-ksylenu i metodę redukcji disulfonowania m-ksylenu.
Produkt ten jest ważnym półproduktem w produkcji pestycydów i leków, a także może być wykorzystywany jako surowiec do produkcji produktów chemicznych, takich jak barwniki. Łatwopalny w otwartym ogniu; reaguje z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze.
-
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
.
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
Jest bezbarwną, oleistą cieczą. Barwa pogłębia się pod wpływem światła i powietrza. Słabo rozpuszcza się w wodzie, rozpuszcza się w etanolu, eterze, benzenie i roztworach kwasów.
2,4-dimetyloanilinę otrzymuje się przez nitrowanie m-ksylenu, w wyniku czego otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen i 2,6-dimetylonitrobenzen. Po destylacji otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen. Produkt otrzymuje się przez katalityczną redukcję uwodornienia benzenu. Stosowany jako półprodukt do produkcji pestycydów, leków i barwników. Produkt łatwopalny w otwartym ogniu; działa z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze. Podczas przechowywania i transportu magazyn powinien być wentylowany i suchy w niskiej temperaturze; przechowywać oddzielnie od kwasów, utleniaczy i dodatków do żywności.
-
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
Wygląd to przezroczysta ciecz. Nierozpuszczalna w wodzie i o mniejszej gęstości niż woda. Dlatego unosi się na powierzchni wody. Kontakt może powodować podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych. Może być toksyczny po spożyciu, wdychaniu lub wchłonięciu przez skórę.
Stosowany do wytwarzania innych chemikaliów. Wykorzystywany głównie w środkach konserwujących, dodatkach do paliw, bakteriobójcach, ekstrahentach metali rzadkich, dyspergatorach pigmentów, odczynnikach flotacyjnych minerałów, surowcach kosmetycznych itp.
Warunki przechowywania: Przechowywać w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętym pojemniku lub butli. Trzymać z dala od niekompatybilnych materiałów, źródeł zapłonu i osób nieprzeszkolonych. Zabezpieczyć i oznaczyć miejsce przechowywania. Chronić pojemniki/butle przed uszkodzeniami mechanicznymi.
