Barwienie przędzy (w tym włókien ciągłych) ma blisko tysiącletnią historię, a barwienie motków jest stosowane od dawna. Dopiero w 1882 roku świat opatentował pierwszy sposób barwienia szpulkowego, a barwienie na belce osnowy pojawiło się później;

Przędza lub włókno jest przekształcane w motki łączone ze sobą na przędzarce, a następnie farbowanie odbywa się metodą zanurzeniową w różnych typach maszyn barwiących, zwaną farbowaniem motków.

Farbowanie motków zachowuje swoją żywotność przez długi czas, ponieważ:

(1) Do tej pory do merceryzacji nadal używa się przędzy w motkach, dlatego wiele firm stosuje barwienie w motkach.

(2) Po barwieniu motka przędzy, znajduje się ona w stanie rozluźnienia i jest praktycznie nieskrępowana. Można ją swobodnie rozkręcać, uzyskując zrównoważony skręt i eliminując naprężenia. Dzięki temu przędza jest puszysta i przyjemna w dotyku. W produkcji dzianin, tkanin tkanych ręcznie, przędz akrylowych o wysokiej sprężystości i innych produktów, barwienie motka ma swoje mocne strony.

(3) Problem z transportem: Ze względu na dużą objętość przędzy w opakowaniu, gdy przędza szara lub kolorowa musi być transportowana na dużą odległość, koszt transportu przędzy w motkach jest stosunkowo niski.

(4) Problem inwestycyjny: Inwestycje w barwienie pakietowe są znacznie większe niż w barwienie motkowe.

(5) Problem koncepcyjny: Wiele osób w branży uważa, że ​​jakość barwienia przędzy w motkach jest lepsza niż w przypadku barwienia pakietowego.