-
N-izopropylohydroksyloamina CAS: 5080-22-8
N-Izopropylohydroksyloamina jest bezbarwną cieczą o silnym zapachu amoniaku.
- Rozpuszcza się w wodzie i większości rozpuszczalników organicznych, ale jest nierozpuszczalny w rozpuszczalnikach niepolarnych.
- Jest nukleofilem, który reaguje addycyjnie ze związkami takimi jak estry, aldehydy i ketony.
używać:
- N-izopropylohydroksyloamina jest stosowana głównie w reakcjach syntezy organicznej, szczególnie jako odczynnik aminowy.
- Może być stosowany do syntezy produktów aminowania aldehydów, ketonów i estrów oraz brać udział w niektórych reakcjach cyklizacji.
- Można go również stosować jako odczynnik redukujący w reakcjach redukcji w syntezie organicznej.
Sposób przygotowania:
- Powszechnie stosowaną metodą otrzymywania N-izopropylohydroksyloaminy jest przeprowadzenie reakcji amidowania alkoholu izopropylowego w celu uzyskania N-izopropyloizopropyloamidu, a następnie poddanie go działaniu amoniaku w celu wytworzenia N-izopropylohydroksyloaminy.
Informacje dotyczące bezpieczeństwa:
- N-izopropylohydroksyloamina jest substancją żrącą, która może powodować podrażnienia i oparzenia w kontakcie ze skórą i oczami.
- Podczas użytkowania należy nosić rękawice ochronne, okulary ochronne i inny sprzęt ochrony osobistej.
- Stosować w dobrze wentylowanym pomieszczeniu i unikać wdychania oparów.
-
2,6-dimetyloanilina CAS 87-62-7
2,6-dimetyloanilina to lekko żółtawa ciecz o gęstości względnej 0,973. Jest nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszcza się w alkoholu, eterze i kwasie solnym.
Drogi syntezy 2,6-dimetyloaniliny obejmują głównie metodę aminolizy 2,6-dimetylofenolu, metodę alkilowania o-metyloaniliny, metodę metylacji aniliny, metodę nitrowania disulfonowania m-ksylenu i metodę redukcji disulfonowania m-ksylenu.
Produkt ten jest ważnym półproduktem w produkcji pestycydów i leków, a także może być wykorzystywany jako surowiec do produkcji produktów chemicznych, takich jak barwniki. Łatwopalny w otwartym ogniu; reaguje z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze.
-
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
.
2,4-dimetyloanilina CAS 95-68-1
Jest bezbarwną, oleistą cieczą. Barwa pogłębia się pod wpływem światła i powietrza. Słabo rozpuszcza się w wodzie, rozpuszcza się w etanolu, eterze, benzenie i roztworach kwasów.
2,4-dimetyloanilinę otrzymuje się przez nitrowanie m-ksylenu, w wyniku czego otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen i 2,6-dimetylonitrobenzen. Po destylacji otrzymuje się 2,4-dimetylonitrobenzen. Produkt otrzymuje się przez katalityczną redukcję uwodornienia benzenu. Stosowany jako półprodukt do produkcji pestycydów, leków i barwników. Produkt łatwopalny w otwartym ogniu; działa z utleniaczami; rozkłada toksyczny dym tlenku azotu w wysokiej temperaturze. Podczas przechowywania i transportu magazyn powinien być wentylowany i suchy w niskiej temperaturze; przechowywać oddzielnie od kwasów, utleniaczy i dodatków do żywności.
-
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
1-(dimetyloamino)tetradekan CAS 112-75-4
Wygląd to przezroczysta ciecz. Nierozpuszczalna w wodzie i o mniejszej gęstości niż woda. Dlatego unosi się na powierzchni wody. Kontakt może powodować podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych. Może być toksyczny po spożyciu, wdychaniu lub wchłonięciu przez skórę.
Stosowany do wytwarzania innych chemikaliów. Wykorzystywany głównie w środkach konserwujących, dodatkach do paliw, bakteriobójcach, ekstrahentach metali rzadkich, dyspergatorach pigmentów, odczynnikach flotacyjnych minerałów, surowcach kosmetycznych itp.
Warunki przechowywania: Przechowywać w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętym pojemniku lub butli. Trzymać z dala od niekompatybilnych materiałów, źródeł zapłonu i osób nieprzeszkolonych. Zabezpieczyć i oznaczyć miejsce przechowywania. Chronić pojemniki/butle przed uszkodzeniami mechanicznymi.
-
Trietyloamina CAS: 121-44-8
Trietyloamina (wzór cząsteczkowy: C6H15N), znana również jako N,N-dietyloetyloamina, jest najprostszą homotrójpodstawioną aminą trzeciorzędową i posiada typowe właściwości amin trzeciorzędowych, w tym tworzenie soli, utlenianie i trietyloaminę (według Chemicalbooka). Test (reakcja Hisberga) nie wykazał reakcji. Ma postać bezbarwnej do jasnożółtej, przezroczystej cieczy o silnym zapachu amoniaku, lekko dymiącej w powietrzu. Słabo rozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w etanolu i eterze. Roztwór wodny ma odczyn zasadowy. Toksyczna i silnie drażniąca.
Można ją uzyskać poprzez reakcję etanolu i amoniaku w obecności wodoru w reaktorze wyposażonym w katalizator miedziowo-niklowo-glinowy w warunkach ogrzewania (190 ± 2°C i 165 ± 2°C). W wyniku reakcji powstaje również monoetyloamina i dietyloamina. Po kondensacji produkt jest spryskiwany etanolem i absorbowany w celu uzyskania surowej trietyloaminy. Ostatecznie, po separacji, odwodnieniu i frakcjonowaniu, otrzymuje się czystą trietyloaminę.
Trietyloaminę można stosować jako rozpuszczalnik i surowiec w przemyśle syntezy organicznej, a także do produkcji leków, pestycydów, inhibitorów polimeryzacji, paliw wysokoenergetycznych, środków gumujących itp.
-
Chloroaceton CAS: 78-95-5
Chloroaceton CAS: 78-95-5
Występuje jako bezbarwna ciecz o ostrym zapachu. Rozpuszcza się w wodzie, etanolu, eterze i chloroformie. Stosowany w syntezie organicznej do produkcji leków, pestycydów, przypraw, barwników itp.
Istnieje wiele metod syntezy chloroacetonu. Metoda chlorowania acetonu jest obecnie główną metodą stosowaną w produkcji krajowej. Chloroaceton otrzymuje się poprzez chlorowanie acetonu w obecności węglanu wapnia, środka wiążącego kwasy. Dodaj aceton i węglan wapnia do reaktora w określonym stosunku, mieszaj do uzyskania zawiesiny i ogrzewaj do wrzenia. Po zakończeniu ogrzewania, przepuszczaj gazowy chlor przez około 3 do 4 godzin, a następnie dodaj wodę, aby rozpuścić powstały chlorek wapnia. Warstwę oleju zbiera się, a następnie przemywa, odwadnia i destyluje, aby uzyskać produkt chloroacetonowy.
Charakterystyka magazynowania i transportu chloroacetonu
Magazyn jest wentylowany i suszony w niskiej temperaturze, zabezpieczony przed otwartym ogniem i wysokimi temperaturami, a także składowany i transportowany oddzielnie od surowców spożywczych i środków utleniających.
Warunki przechowywania: 2-8°C -
Glikol propylenowy CAS:57-55-6
Nazwa naukowa glikolu propylenowego to „1,2-propanodiol”. Racemat jest higroskopijną, lepką cieczą o lekko pikantnym smaku. Miesza się z wodą, acetonem, octanem etylu i chloroformem oraz rozpuszcza się w eterze. Rozpuszcza się w wielu olejkach eterycznych, ale nie miesza się z eterem naftowym, parafiną i smarem. Jest stosunkowo odporny na ciepło i światło, a także bardziej stabilny w niskich temperaturach. Glikol propylenowy może być utleniany w wysokich temperaturach do aldehydu propionowego, kwasu mlekowego, kwasu pirogronowego i kwasu octowego.
Glikol propylenowy jest diolem i ma właściwości typowych alkoholi. Reaguje z kwasami organicznymi i nieorganicznymi, tworząc monoestry lub diestry. Reaguje z tlenkiem propylenu, tworząc eter. Reaguje z halogenowodorem, tworząc halohydryny. Reaguje z aldehydem octowym, tworząc metylodioksolan.
Jako środek bakteriostatyczny, glikol propylenowy jest podobny do etanolu, a jego skuteczność w hamowaniu rozwoju pleśni jest podobna do gliceryny i nieco niższa niż etanolu. Glikol propylenowy jest powszechnie stosowany jako plastyfikator w wodnych powłokach. Mieszanina z wodą w równych proporcjach może opóźniać hydrolizę niektórych leków i zwiększać stabilność preparatów.
Bezbarwna, lepka i stabilna ciecz absorbująca wodę, praktycznie bezsmakowa i bezwonna. Mieszalna z wodą, etanolem i różnymi rozpuszczalnikami organicznymi. Stosowana jako surowiec do produkcji żywic, plastyfikatorów, surfaktantów, emulgatorów i demulgatorów, a także środków przeciw zamarzaniu i nośników ciepła.
-
Kwas benzoesowy CAS:65-85-0
Kwas benzoesowy, znany również jako kwas benzoesowy, ma wzór sumaryczny C6H5COOH. Jest to najprostszy kwas aromatyczny, w którym grupa karboksylowa jest bezpośrednio połączona z atomem węgla pierścienia benzenowego. Jest to związek powstały przez zastąpienie wodoru w pierścieniu benzenowym grupą karboksylową (-COOH). Ma postać bezbarwnych, bezwonnych, łuszczących się kryształów. Temperatura topnienia wynosi 122,13°C, temperatura wrzenia 249°C, a gęstość względna 1,2659 (15/4°C). Sublimuje szybko w temperaturze 100°C, a jego pary są silnie drażniące i mogą łatwo wywołać kaszel po wdychaniu. Słabo rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak etanol, eter, chloroform, benzen, toluen, dwusiarczek węgla, czterochlorek węgla i sosna. Chemicalbook oszczędza paliwo. Występuje powszechnie w naturze w postaci wolnego kwasu, estru lub jego pochodnych. Na przykład, występuje w postaci wolnego kwasu i estru benzylowego w gumie benzoesowej; występuje w postaci wolnej w liściach i korze łodyg niektórych roślin; występuje w zapachu. Występuje w postaci estru metylowego lub estru benzylowego w olejkach eterycznych; występuje w postaci pochodnej kwasu hipurowego w moczu koni. Kwas benzoesowy jest słabym kwasem, mocniejszym niż kwasy tłuszczowe. Mają podobne właściwości chemiczne i mogą tworzyć sole, estry, halogenki kwasowe, amidy, bezwodniki kwasowe itp. i nie utleniają się łatwo. Reakcja substytucji elektrofilowej może zachodzić na pierścieniu benzenowym kwasu benzoesowego, wytwarzając głównie produkty meta-substytucji.
Kwas benzoesowy jest często stosowany jako lek lub środek konserwujący. Hamuje wzrost grzybów, bakterii i pleśni. W medycynie jest zazwyczaj stosowany na skórę w leczeniu chorób skóry, takich jak grzybica. Wykorzystywany jest w przemyśle włókien syntetycznych, żywic, powłok, gumy i tytoniu. Początkowo kwas benzoesowy był wytwarzany przez karbonizację gumy benzoesowej lub hydrolizę kwasu benzoesowego wodą alkaliczną. Można go również wytwarzać przez hydrolizę kwasu hipurowego. W przemyśle kwas benzoesowy jest wytwarzany przez utlenianie toluenu na powietrzu w obecności katalizatorów, takich jak kobalt i mangan; lub przez hydrolizę i dekarboksylację bezwodnika ftalowego. Kwas benzoesowy i jego sól sodowa mogą być stosowane jako środki przeciwbakteryjne w lateksie, paście do zębów, dżemach i innych produktach spożywczych, a także jako zaprawy do barwienia i drukowania. -
N-acetylo-N-butylo-β-alaninian etylu CAS:52304-36-6
BAAPE to szerokospektralny, wysoce skuteczny środek odstraszający owady, który odstrasza muchy, wszy, mrówki, komary, karaluchy, meszki, gzy, pchły płaskie, pchły piaskowe, meszki piaskowe, meszki piaskowe, cykady itp. Działanie odstraszające; jego działanie odstraszające utrzymuje się długo i może być stosowany w różnych warunkach klimatycznych. Jest stabilny chemicznie w warunkach użytkowania, charakteryzuje się wysoką stabilnością termiczną i wysoką odpornością na pot. BAAPE charakteryzuje się dobrą kompatybilnością z powszechnie stosowanymi kosmetykami i produktami farmaceutycznymi. Może być wytwarzany w postaci roztworów, emulsji, maści, powłok, żeli, aerozoli, spiral na komary, mikrokapsułek i innych specjalistycznych preparatów odstraszających, a także może być dodawany do innych produktów lub materiałów (takich jak woda toaletowa, woda odstraszająca komary), aby uzyskać efekt odstraszający.
Zaletą BAAPE jest brak toksycznych skutków ubocznych na skórze i błonach śluzowych, brak alergii i brak przenikania do skóry.
Właściwości: Bezbarwna lub jasnożółta, przezroczysta ciecz, doskonały środek odstraszający komary. W porównaniu ze standardowym środkiem odstraszającym komary (DEET, powszechnie znanym jako DEET), charakteryzuje się niższą toksycznością, mniejszym podrażnieniem i dłuższym czasem działania. Idealny zamiennik standardowych środków odstraszających komary.
Repelent rozpuszczalny w wodzie (BAAPE) jest mniej skuteczny w odstraszaniu komarów niż tradycyjny DEET. Jednak w porównaniu z nim DEET (IR3535) jest stosunkowo mniej drażniący i nie przenika przez skórę.
-
2-metoksyetanol CAS 109-86-4
Monometyloeter glikolu etylenowego (w skrócie MOE), znany również jako metyloeter glikolu etylenowego, jest bezbarwną i przezroczystą cieczą, mieszalną z wodą, alkoholem, kwasem octowym, acetonem i DMF. Jako ważny rozpuszczalnik, MOE jest szeroko stosowany do rozpuszczalników różnych smarów, octanów celulozy, azotanów celulozy, barwników rozpuszczalnych w alkoholu i żywic syntetycznych.
Otrzymuje się go w wyniku reakcji tlenku etylenu z metanolem. Dodaj metanol do kompleksu eteru trifluorku boru i przepuść tlenek etylenu w temperaturze 25-30°C, mieszając. Po zakończeniu przepuszczenia temperatura automatycznie wzrośnie do 38-45°C. Powstały roztwór reakcyjny poddaje się działaniu cyjanowodorku potasu. Zobojętnia się roztwór metanolu do pH = 8 (Chemicalbook 9). Odzyskuje się metanol, destyluje go i zbiera frakcje przed osiągnięciem temperatury 130°C, aby uzyskać surowy produkt. Następnie przeprowadza się destylację frakcyjną i zbiera frakcję o temperaturze 123-125°C jako produkt końcowy. W produkcji przemysłowej tlenek etylenu i bezwodny metanol poddaje się reakcji w wysokiej temperaturze i ciśnieniu bez katalizatora, co pozwala uzyskać produkt o wysokiej wydajności.
Ten produkt jest stosowany jako rozpuszczalnik różnych olejów, ligniny, nitrocelulozy, octanu celulozy, barwników rozpuszczalnych w alkoholu i żywic syntetycznych; jako odczynnik do oznaczania żelaza, siarczanu i dwusiarczku węgla, jako rozcieńczalnik powłok i celofanu. W uszczelniaczach opakowań, szybkoschnących lakierach i emaliach. Może być również stosowany jako środek penetrujący i wyrównujący w przemyśle farbiarskim lub jako plastyfikator i rozjaśniacz. Jako półprodukt w produkcji związków organicznych, eter monometylowy glikolu etylenowego jest stosowany głównie w syntezie octanu i eteru dimetylowego glikolu etylenowego. Jest również surowcem do produkcji plastyfikatora bis(2-metoksyetylo)ftalanu według Chemicalbook. Mieszanina eteru monometylowego glikolu etylenowego i gliceryny (eter:gliceryna = 98:2) jest dodatkiem do wojskowego paliwa lotniczego, który może zapobiegać oblodzeniu i korozji bakteryjnej. W przypadku stosowania eteru monometylowego glikolu etylenowego jako środka zapobiegającego zaklejaniu paliw lotniczych, zazwyczaj stosuje się go w ilości 0,15% ± 0,05%. Charakteryzuje się on dobrą hydrofilowością. Wykorzystuje on swoją własną grupę hydroksylową w paliwie do interakcji ze śladowymi ilościami cząsteczek wody w oleju. Tworzenie wiązań wodorowych, w połączeniu z bardzo niską temperaturą krzepnięcia, obniża temperaturę krzepnięcia wody w oleju, umożliwiając jej wytrącanie się w postaci lodu. Eter monometylowy glikolu etylenowego jest również dodatkiem antybakteryjnym.
-
1,4-butanodiolu diglicydyl eter CAS 2425-79-8
Eter glicydylowy 1,4-butanodiolu, znany również jako eter dialkilowy 1,4-butanodiolu lub BDG, jest związkiem organicznym. Jest bezbarwną lub jasnożółtą cieczą o niskiej lotności. Rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych, takich jak etanol, metanol i dimetyloformamid. Powszechnie stosowany jako surowiec chemiczny i rozpuszczalnik. Jest również stosowany jako stabilizator barwników i pigmentów.
Eter glicydylowy 1,4-butanodiolu można uzyskać poprzez estryfikację 1,4-butanodiolu metanolem lub roztworem metanolu. Reakcję prowadzi się zazwyczaj pod wysokim ciśnieniem i w obecności katalizatora.
Podczas stosowania eteru glicydylowego 1,4-butanodiolu należy zachować ostrożność, aby uniknąć kontaktu ze skórą i oczami. Podczas stosowania i przechowywania należy unikać wysokich temperatur i źródeł ognia. Należy zwrócić uwagę na szczelność pojemników magazynowych, aby zapobiec parowaniu i wyciekom. -
Diethanolamina CAS: 111-42-2
Etanoloamina EA jest najważniejszym produktem w procesie produkcji etanolu, w tym monoetanoloaminy MEA, dietanoloaminy DEA i trietanoloaminy TEA. Etanoloamina jest ważnym organicznym półproduktem, szeroko stosowanym w surfaktantach, syntetycznych detergentach, dodatkach petrochemicznych, syntetycznych plastyfikatorach żywic i kauczuków, przyspieszaczach, środkach wulkanizujących i spieniających, a także w oczyszczaniu gazów, płynnych środkach przeciw zamarzaniu, w drukarstwie i farbiarstwie, medycynie, pestycydach, budownictwie, przemyśle zbrojeniowym i innych dziedzinach. Produkty uboczne etanoloaminy są ważnymi półproduktami chemicznymi.
Dietanoloamina, znana również jako bishydroksyetyloamina i 2,2′-iminobisetanol, jest białym kryształem lub bezbarwną cieczą o silnej higroskopijności. Łatwo rozpuszcza się w wodzie, metanolu, etanolu, acetonie i benzenie. Jej rozpuszczalność (g/100 g) w benzenie w temperaturze 25°C wynosi 4,2, a w eterze 0,8. Jej przeznaczeniem jest oczyszczanie gazu, które może absorbować kwaśne gazy zawarte w gazie (według Chemicalbooka), takie jak dwutlenek węgla, siarkowodór, dwutlenek siarki itp. Roztwór „Benfielda” stosowany w przemyśle syntetycznego amoniaku składa się głównie z tego produktu; jest on również stosowany do emulgowania. Substancje pomocnicze, środki smarne, szampony, zagęszczacze itp.; półprodukty syntezy organicznej, wykorzystywane do produkcji surowców do detergentów, środków konserwujących i chemikaliów codziennego użytku (takich jak surfaktanty); synteza morfoliny.
Dietanoloamina jest stosowana jako surowiec do buforów w przemyśle farmaceutycznym. Jest stosowana jako środek sieciujący w produkcji pianki poliuretanowej o wysokiej sprężystości. Jest mieszana z trietanoloaminą jako detergent do tłoków silników lotniczych. Reaguje z kwasami tłuszczowymi, tworząc alkiloalkile. Jest również stosowana w organicznych surowcach syntetycznych, surowcach do produkcji surfaktantów (Chemicalbook) i absorberów gazów kwaśnych, jako zagęstniki i modyfikatory piany w szamponach i detergentach o niskiej zawartości alkoholu, jako półprodukt w przemyśle syntezy organicznej oraz w przemyśle farmaceutycznym. Jako rozpuszczalnik jest szeroko stosowana w przemyśle piorącym, kosmetycznym, rolnictwie, budownictwie i przemyśle metalowym.
