Numer CAS trietylenotetraminy to 112-24-3, a jej wzór sumaryczny to C6H18N4. Jest to jasnożółta ciecz o silnej zasadowości i średniej lepkości. Oprócz zastosowania jako rozpuszczalnik, trietylenotetramina jest również wykorzystywana do produkcji utwardzaczy żywic epoksydowych, środków chelatujących metale oraz syntetycznych żywic poliamidowych i żywic jonowymiennych.

właściwości fizyczne
Silnie zasadowa i umiarkowanie lepka żółta ciecz, jej lotność jest niższa niż dietylenotriaminy, ale jej właściwości są podobne. Temperatura wrzenia 266-267°C (272°C), 157°C (2,67 kPa), temperatura krzepnięcia 12°C, gęstość względna (20, 20°C) 0,9818, współczynnik załamania światła (nD20) 1,4971, temperatura zapłonu 143°C, temperatura samozapłonu 338°C. Rozpuszczalny w wodzie i etanolu, słabo rozpuszczalny w eterze. Łatwopalny. Niska lotność, silna higroskopijność i silne zasadowość. Może absorbować dwutlenek węgla z powietrza. Łatwopalny, istnieje ryzyko poparzenia w przypadku narażenia na otwarty ogień i ciepło. Jest silnie żrący i może podrażniać skórę i błony śluzowe, oczy i drogi oddechowe, a także powodować alergie skórne, astmę oskrzelową i inne objawy.

właściwości chemiczne
Produkty spalania (rozkładu): w tym toksyczne tlenki azotu.

Przeciwwskazania: akroleina, akrylonitryl, tert-butylonitroacetylen, tlenek etylenu, chloromrówczan izopropylu, bezwodnik maleinowy, triizobutyloglin.

Silne zasady: Reaguje w kontakcie z silnymi utleniaczami, powodując zagrożenie pożarem i wybuchem. Reaguje w kontakcie ze związkami azotu i chlorowanymi węglowodorami. Reaguje z kwasami. Niekompatybilny ze związkami aminowymi, izocyjanianami, tlenkami alkenylowymi, epichlorohydryną, aldehydami, alkoholami, glikolem etylenowym, fenolami, krezolami i roztworami kaprolaktamu. Reaguje z nitrocelulozą. Jest również niekompatybilny z akroleiną, akrylonitrylem, tert-butylonitroacetylenem, tlenkiem etylenu, chloromrówczanem izopropylu, bezwodnikiem maleinowym i triizobutyloglinem. Powoduje korozję miedzi, stopów miedzi, kobaltu i niklu.

Używać
1. Stosowany jako utwardzacz w temperaturze pokojowej do żywicy epoksydowej;

2. Stosowane jako produkty syntezy organicznej, półprodukty barwników i rozpuszczalniki;

3. Stosowany w produkcji żywic poliamidowych, żywic jonowymiennych, środków powierzchniowo czynnych, dodatków smarnych, oczyszczaczy gazów itp.;

4. Stosowany jako środek chelatujący metale, dyfuzyjny środek galwaniczny bez cyjanku, środek pomocniczy do gumy, środek rozjaśniający, detergent, środek dyspergujący itp.;

5. Stosowany jako środek kompleksujący, środek odwadniający gazy alkaliczne, środek wykańczający tkaniny i surowiec syntetyczny do żywic jonowymiennych i żywic poliamidowych;

6. Stosowany jako środek wulkanizujący kauczuk fluorowy.

Metoda produkcji
Metoda produkcji to aminowanie dichloroetanu. 1,2-dichloroetan i woda amoniakalna były wprowadzane do reaktora rurowego w celu przeprowadzenia procesu prasowania amoniaku na gorąco w temperaturze 150-250°C i pod ciśnieniem 392,3 kPa. Roztwór poreakcyjny jest neutralizowany alkaliami w celu uzyskania mieszaniny wolnych amin, które są zagęszczane w celu usunięcia chlorku sodu. Następnie surowy produkt jest destylowany pod zmniejszonym ciśnieniem, a frakcja o temperaturze 195-215°C jest przechwytywana w celu uzyskania produktu końcowego. Ta metoda pozwala jednocześnie na współprodukcję etylenodiaminy, dietylenotriaminy, tetraetylenopentaminy i polietylenopoliaminy, które można uzyskać poprzez kontrolowanie temperatury wieży rektyfikacyjnej podczas destylacji mieszaniny amin i przechwytywania różnych frakcji w celu ich rozdzielenia.